درباره طراحی تازه سایت سی.ان.ان. در نگاه اول دو نکته می توانم بگویم: سی.ان.ان قرمزتر شده و به نظرم پاکیزه تر. سایت سی.ان.ان روز ۲۲ اکتبر جمعی از روزنامه نگاران در نیویورک را دعوت کرد تا نخستین افرادی باشند که طراحی جدید این سایت را می بینند.


این سایت خبری ترافیک بسیار بالایی دارد و طراحی که پیش از این داشت به اندازه کافی به روز بود با این حال الان به مراتب شکل و فورم چشمگیرتری دارد.
نکته جالب و ساده ای هم در لوگوی ویرایش جهانی سی.ان.ان. هست که دوست دارم. نیم کره زمین کنار لوگو با هر بار تازه کردن صفحه، تغییر می کند.
مدیر سی.ان.ان گفته که طراحی جدید سایت برای تاکید بیشتر روی اخبار فوری و ویدیوها بوده و همچنین تحلیل ها تا استفاده از آنها آسان تر باشه. من همیشه از بازطراحی سایت ها خوشحالم، کاری که خودم هم به دوستان سایت دارم توصیه می کنم

Je t'aime

دو شب پیش رفتم سینما و فیلم «حرامزاده های بی آبرو» یا هر چی! ساخته کویینتین تارانتینو را تماشا کردم. از همه چیز درباره این فیلم خوش ساخت می گذرم، چون مقصودم حرف زدن درباره این فیلم نیست.

هشدار: اگر فیلم را ندیدی و تعریف کردن پایان فیلم برایت عذاب آور است، بی زحمت دیرتر بیا این را بخوان.

پایان فیلم: آدولف هیتلر، یوزف گوبلز و خیلی از اعضای ارشد حزب نازی در سینمایی نشسته اند و فیلم «افتخاراتشان» را نگاه می کنند که دو سرباز حمله می کنند و خود هیتلر و دارودسته اش را با مسلسل در جا می کشند. صاحب سینما هم سالن را به آتش می کشد. خوب همین جا نگه دار!


پیش از این فیلمی درباره جنگ جهانی یا هیتلر ندیده بودم که در آن هیتلر کشته می شود، به همین سادگی. داستان این فیلم تقریبا سرنوشت جنگ جهانی و خیلی چیزهای بعد از آن را به دلخواه تغییر می دهد. یکی فیلمی ساخته و شخصا مستبد خون آشام قرن را کشته است.

مقصود این که هیتلر یا هر مستبد خون آشام دیگری، چه به مرگ طبیعی بمیرد، چه خودکشی کند و چه در گوشه ای کشته شود، خلقی از وجودش آسوده می شود. هیتلر هم در فیلم تارانتینو در حالی که از خنده های شیطانی برای تماشای کشتن آدم ها ریسه می رود، کشته می شود. تمام می شود بدون این که دیگر فرصتی داشته باشد و هیچ چیز را با خود نمی برد جز نفرین خلقی رنجان.

داشتم نقشه‌ها رو برای سفر چین نگاه می‌کردم تا پیش از رفتن درباره جغرافیای این کشور خیلی گنده بیشتر بدونم. والا ما از قدیم‌ حول و حوش چهار پنج سال پیشا شنیده بودیم که گوگل خودش رو در چین سانسور می‌کنه. اما الان شنیدن کی بود مانند دیدن. یهو این وسط وقتی داشتم نقشه پکن رو بالا پایین می‌کردم، چشمم خورد به قسمت‌هایی که با ماژیک (احتمالا یا هر ابزار دیگه) سیاه شده. درست که دقت کردم دیدم بخش‌های دیگه‌ای از نقشه هم سیاه یا سانسور شده که من درباره این که چه چیزی زیر اون سیاهی‌ها خوابیده اطلاعی ندارم. ممکنه چینی‌ها چند اژها رو زیر اون سیاهی‌ها خوابونده باشند که بهشون اژدهای خفته هم گفته میشه. این تصویر یکی از بخش‌های سیاه شده نقشه بیجینگ یا پکن خودمونه.